Stel je voor: wakker worden op bijna 3.830 meter boven zeeniveau, midden op de uitgestrekte Andes-Altiplano, met het glinsterende Lake Titicaca dat zich tot aan de horizon uitstrekt. Dit is Puno, een stad in het zuidoosten van Peru, gelegen aan de westelijke oever van het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Een glamping in Puno boeken betekent dat je tijdelijk woont op een van de meest indrukwekkende en cultureel rijke plekken van Zuid-Amerika.
Puno ligt op ongeveer 3.830 meter hoogte op het Collao-plateau in de zuidelijke Peruaanse Andes. De stad telt zo’n 140.000 inwoners en is de hoofdstad van zowel de regio als de provincie Puno. Het subtropische hooglandklimaat zorgt het hele jaar door voor koele temperaturen, met een gemiddelde jaartemperatuur van ongeveer 8,4 °C. In het droge seizoen van mei tot oktober zijn de dagen meestal zonnig, met tot wel 10 uur zon per dag, terwijl de nachten onder het vriespunt kunnen duiken. Het regenseizoen van december tot maart brengt regelmatig neerslag, vooral in januari. Op deze hoogte is de zon extreem fel, dus zonnebescherming met een hoge factor is het hele jaar door onmisbaar.
Lake Titicaca beslaat ongeveer 8.300 vierkante kilometer en ligt op de grens van Peru en Bolivia. Het is het grootste meer van Zuid-Amerika qua oppervlakte en staat bekend als het hoogst bevaarbare meer ter wereld voor grote schepen. Het meer is maximaal zo’n 284 meter diep en wordt gevoed door meer dan 25 rivieren. Slechts ongeveer 5% van het water stroomt weg via de enige afvoer, de Desaguadero-rivier. De rest verdampt onder de felle Altiplano-zon.
Puno is veel meer dan een tussenstop tussen Cusco en Bolivia. Het is een bestemming op zich, en dit is waarom een glamping hier zo’n goed idee is:
Puno heeft zijn titel als folklorehoofdstad van Peru te danken aan de enorme rijkdom aan culturele expressie. Het absolute hoogtepunt is het Festival van de Virgen de la Candelaria, dat elk jaar in februari plaatsvindt. Dit evenement werd in 2014 door UNESCO uitgeroepen tot immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. Meer dan 40.000 dansers en duizenden muzikanten vullen de straten in uitbundige kostuums en maskers, met dansen die het katholieke geloof vermengen met de Andeswereldvisie. Het is het derde grootste festival van Zuid-Amerika, na Carnaval in Rio de Janeiro en het Carnaval van Oruro in Bolivia.
Een van de meest bijzondere bezienswaardigheden van Puno is de Yavarí, een historisch stoomschip met een ijzeren romp dat in 1862 in Engeland werd gebouwd. De 2.766 onderdelen werden per schip naar de haven van Arica gebracht en vervolgens op muilezels over 350 kilometer bergachtig Andesgebied vervoerd om aan de oever van Lake Titicaca in elkaar te worden gezet. Het schip voer meer dan een eeuw en doet nu dienst als drijvend museum. Een unieke combinatie van maritieme en Andesgeschiedenis.
Op ongeveer 40 minuten van Puno ligt de archeologische site van Sillustani, met indrukwekkende cilindervormige grafmonumenten, chullpas genoemd, die tot wel 12 meter hoog zijn. Ze werden gebouwd door het Qolla-volk vóór de Inca-verovering en bevatten de gemummificeerde resten van edelen. De torens staan op een heuvel met uitzicht op het serene Lake Umayo. Het is een plek die tegelijk mysterieus en rustgevend aanvoelt.
Het kleine stadje Chucuito, op ongeveer een uur ten zuidoosten van Puno, verbergt een opvallende archeologische site: Inca Uyo, een tempel omringd door zo’n 80 uit steen gehouwen fallussen. Deze oude Inca-vruchtbaarheidstempel, samen met de renaissancekerk Santo Domingo uit 1581, maakt Chucuito tot een verrassende en fascinerende uitstap.
Op Taquile-eiland, ongeveer 2,5 uur varen vanaf Puno, vind je een van de meest bijzondere levende tradities van de Andes. Hier zijn het de mannen die breien en de vrouwen die weven. Hun textielkunst is door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed. De steile stenen paden, landbouwterrassen en weidse uitzichten over het diepblauwe water voelen alsof je in een andere wereld bent beland.
Wandel naar Mirador de Kuntur Wasi - Op een heuvel boven Puno staat een enorm condorbeeld. De wandeling vanaf de Plaza de Armas duurt minder dan 20 minuten en het panoramische uitzicht over de stad, Lake Titicaca en de omliggende bergen is indrukwekkend, vooral bij zonsondergang.
Breng een middag door op Amantani-eiland - Terwijl de meeste bezoekers naar de drijvende Uros-eilanden gaan, is Amantani het grootste eiland aan de Peruaanse kant van Lake Titicaca en een stuk rustiger. Je kunt er bij lokale families verblijven, meedoen aan landbouwactiviteiten en wandelen naar de tweelingtoppen Pachatata en Pachamama voor onvergetelijke zonsondergangen.
Fiets over de Altiplano naar Chucuito - Huur een fiets en rijd over de Andesvlaktes naar het dorp Chucuito. Onderweg kom je langs quinoa- en aardappelvelden, kuddes lama’s en alpaca’s en zie je een kant van Puno die de meeste toeristen missen.
Bezoek het Carlos Dreyer Museum - Dit kleine museum bij de Plaza de Armas werd opgericht door een in Duitsland geboren schilder en herbergt een eclectische collectie kunst en archeologische objecten uit de pre-Inca-, Inca-, koloniale en republikeinse periode. Een verborgen culturele parel met zo’n 1.800 waardevolle stukken.
Ontdek de Casa del Corregidor - Dit 17e-eeuwse koloniale gebouw met felgele muren en blauwe deuren is een van de oudste panden van Puno. Tegenwoordig vind je er een fairtrade ambachtscoöperatie, een kunstgalerie, een bibliotheek en een knus café. De perfecte plek om rustig een kop cocathee te drinken en de sfeer op te snuiven.
Op bijna 3.830 meter is hoogteziekte, lokaal soroche genoemd, iets om rekening mee te houden. Ongeveer 30% van de reizigers heeft nergens last van, maar bij veel mensen zorgen de eerste dag voor hoofdpijn, vermoeidheid of kortademigheid. Het is aan te raden om minstens een dag te acclimatiseren voordat je zware activiteiten onderneemt. Cocathee drinken, voldoende water drinken en de eerste 24 uur geen alcohol gebruiken zijn beproefde tips. Als je vliegt, kan het helpen om eerst een dag of twee in Cusco (3.400 m) of Arequipa (2.335 m) te verblijven om geleidelijk te wennen.
Puno heeft zelf geen luchthaven. De dichtstbijzijnde is Inca Manco Capac International Airport in Juliaca, op ongeveer 45 minuten rijden. Dagelijkse vluchten verbinden Juliaca met Lima, Cusco en Arequipa. Vanaf Juliaca rijden taxi’s en minibusjes regelmatig naar Puno. Veel reizigers komen per bus, ongeveer 7 uur vanuit Cusco of 5 tot 6 uur vanuit Arequipa. Voor een extra mooie reis kun je ook de luxe Belmond Andean Explorer-trein nemen vanuit Cusco, een spectaculaire rit van 10,5 uur door het Andeslandschap.
Het droge seizoen van mei tot oktober is over het algemeen de beste periode om Puno te bezoeken. De dagen zijn zonnig en er valt weinig regen, ideaal voor buitenactiviteiten en boottochten op het meer. Wil je het Candelaria-festival meemaken, plan dan een bezoek in de eerste twee weken van februari, maar houd er rekening mee dat accommodaties snel volgeboekt zijn.
Kleding in laagjes is essentieel. Overdag kan het in de zon 15 tot 20 °C worden, maar ’s nachts daalt de temperatuur vaak onder nul, vooral van juni tot augustus. Neem zonnebrand met een hoge factor mee, de UV-straling is op deze hoogte veel sterker dan op zeeniveau, een warme muts en stevige wandelschoenen. Met laagjes kun je makkelijk inspelen op de grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht.
De officiële munteenheid is de Peruaanse sol (PEN). In sommige toeristische plekken worden Amerikaanse dollars geaccepteerd, maar kleine winkels en markten werken meestal alleen met contant geld in soles. Peru gebruikt 220V elektriciteit. Reizigers uit de VS hebben een adapter nodig, terwijl Europese stekkers type C meestal gewoon passen.
De keuken van Puno is diep geworteld in de Andestraditie, met lokale ingrediënten in de hoofdrol. Het koude, schone water van Lake Titicaca levert uitstekende forel op, vaak gegrild of gebakken geserveerd. Quinoa speelt een grote rol in soepen en stoofschotels, en pesq’e de quinua, een traditioneel gerecht met quinoa, kaas, varkensvlees en groenten, is een stevige lokale specialiteit. Chicharrón, knapperig gebakken varkensvlees, is een populaire snack. Avontuurlijke eters kunnen cuy proberen, geroosterde cavia, een delicatesse in de Andes. Op de markten vind je ook chuño, gevriesdroogde aardappelen volgens een conserveringstechniek uit de precolumbiaanse tijd.
Puno ligt op het snijpunt van de Quechua- en Aymara-culturen, een ontmoeting die de identiteit van de regio al eeuwenlang vormt. De lokale bevolking eert Pachamama, Moeder Aarde, nog steeds naast katholieke tradities. Die unieke mix voel je in de festivals, het eten, de muziek en de warmte van de mensen. Dit is geen plek van gepolijste toeristische attracties. Het is rauw, puur en menselijk.
Of je nu wordt aangetrokken door de mystiek van Lake Titicaca, de archeologische schatten, de adembenemende landschappen op grote hoogte of de levendige culturele tradities, Puno biedt een ervaring die je nog lang bijblijft. Boek nu een glamping en maak van dit bijzondere stukje van de Peruaanse hooglanden de uitvalsbasis voor een vakantie die je nooit zult vergeten.